Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Waarom zijn de wachtlijsten in de Jeugd-ggz eigenlijk zo lang?

jeugd-ggz wachttijden

Er zijn enorme wachtlijsten voor psychische hulp voor kinderen en jongeren. Maar waarom is dat eigenlijk zo?

Jeugd-ggz, hoe het begon

Het begon allemaal bij de decentralisatie in 2015. Vroeger was de zorgverzekeraar verantwoordelijk voor de geestelijke gezondheidszorg van alle mensen in Nederland. Sinds 2015 krijgen gemeenten geld van de overheid om voor jongeren tot achttien jaar binnen de gemeente te zorgen. Dit heet de decentralisatie van de jeugdzorg. Het idee daarachter is dat de gemeente dichterbij de mensen staat dan de provincie of zorgverzekeraars.

Jeugd-ggz bij gemeente

De gemeente zorgt dus voor professionele zorg voor jongeren. Dat kopen zij in met geld van de overheid. Klinkt allemaal mooi, ware het niet dat naast deze decentralisatie ook meteen flink werd bezuinigd op jeugd-ggz.

Daardoor kopen gemeenten te weinig specialistische behandelingen in, denk aan behandelingen voor ADHD, autisme of een eetstoornis. Jongeren met ernstige psychische klachten moeten zo lang wachten op een behandeling, dat het voor hen riskant wordt.

Wat kan een gemeente doen?

Elke gemeente moet een zogeheten doorzettingsmacht hebben. Dit is een persoon bij de gemeente waar je naar toe kunt bellen als je in crisis dreigt te raken omdat je zo lang moet wachten op zorg of hulp. Deze doorzettingsmacht moét een oplossing regelen in overleg met jou en/of je ouders. Maar dit is niet in elke gemeente goed geregeld.

Huisarts kan je verder helpen

Je kunt altijd in gesprek gaan met je huisarts. Die kan jou helpen om andere vormen van hulp of ondersteuning te bieden als je lang moet wachten. Daarnaast mag je van de huisarts verwachten dat hij op zoek gaat naar andere zorgverleners, die wel plek hebben. Veel huisartsen doen dat ook.

Maar wat je vooral ook moet doen is voor jezelf opkomen als je lang moet wachten. Samen met familie of vrienden. Dokter Bosman kan zeker ook met je meedenken. Neem gerust contact met ons op.

Geld alleen is niet de oplossing

Meer geld voor de zorg is niet alleen de oplossing. Gemeenten en zorginstellingen moeten meer samenwerken. Stel je woont in Nijmegen, en er is daar een wachtlijst bij een psychiater of psycholoog. Dan moet de gemeente voor jou op zoek gaan naar een plek waar de wachtlijst minder lang is, dat kan bijvoorbeeld in de gemeente verderop.

Wachten op zorg

De wachttijd is afhankelijk van welke psychische klacht je hebt. Zo zijn wachttijden voor jongeren met een persoonlijkheidsstoornis, autisme of een eetstoornis vaak langer. Dit geldt niet bij Dokter Bosman.

Gemiddeld wachten jongeren zo’n tien weken op hulp. Eerst vier weken voor een intake en daarna zes weken voor een eerste sessie. In de praktijk kost dit soms wel maanden tot een jaar, vooral bij jongeren met bovenstaande klachten.

Ook bij volwassenen zijn de wachtlijsten lang

Maar ook de wachtlijsten voor psychische hulp bij volwassenen zijn lang. Dan is niet je gemeente maar je zorgverzekeraar verantwoordelijk voor jouw zorg. Waarom wachtlijsten daar lang zijn? Ook hier speelt dat zorgaanbieders en zorgverzekeraars te weinig met elkaar communiceren over het ontstaan van wachtlijsten en ook niet actief genoeg zijn in het vinden van zorg.

Wat moet er veranderen?

Dokter Bosman vindt dat er aan de zorgplicht moet worden voldaan. Het landelijke kader is op zich duidelijk. Voor de gespecialiseerde jeugd-ggz geldt dat de huisarts zelfstandig verwijsrecht heeft naar een zorgverlener. De gemeenten zijn verantwoordelijk voor de betaling van die zorg. We zien dat steeds meer gemeenten het budgetplafond loslaten. Zij kiezen ervoor dat het geld het kind volgt in plaats dat ouders op zoeken naar een instelling die nog budget heeft.

Bron: npo3fm.nl

Meer over: Jeugdzorg, Nieuws, wachttijd
Bijgewerkt: 5 juli 2017